wolferien
Huize de Wolf

de Week van de Wolf #3

De Week van de Wolf. Een  korte samenvatting van mijn bruisende leven. Al mijn avonturen heel kort op een rijtje. Speciaal voor jullie! Alsjeblief!

Maandag

Midas en de baby’s gaan een nachtje bij mijn ouders slapen. Ik heb pas in november opvang voor de baby’s kunnen regelen en Midas gaat in december naar school. Tot die tijd is het soms een beetje puzzelen met de opvang. Op maandag is David in huis, maar op dinsdag niemand. En dus brengen wij de drie jongste offsprings maandagmiddag naar Oldenzaal. Het is prachtig weer en spontaan besluiten we, nu we toch zo goed als kindvrij zijn, om de voortent van onze caravan af te breken en alles in te pakken zodat deze in de stalling kan! Boaz blijft voor het gemak in de tussentijd ook bij mijn ouders. Gelukkig is de voortent kurkdroog en had ik de caravan zelf al helemaal schoongemaakt. Binnen anderhalf uur is alles ingepakt! Top tijd! We laten de caravan nog even staan. Deze brengen we later naar de stalling. Het is ondertussen pikdonker geworden en de stalling bevindt zich aan de rand van een piepklein dorpje in the middle of nowhere. Aan een ritje over smalle zandweggetjes gaan we ons vanavond niet meer wagen. We pikken Boaz op en, omdat hij vannacht ons enige kind is, kruipen we met z’n drietjes in het grote bed! Gezelligheid!

Dinsdag

Als ik ’s middags thuis kom van mijn werk is er niemand in huis. Een beetje vreemd om zo thuis te komen. Ik besluit om deze “vrijheid” te gebruiken en te gaan wandelen. Samen met Norris lopen we een heel stuk door een prachtig stukje Twente tot het tijd is om Boaz van school te halen. Met z’n drietjes wandelen we naar huis, geven Norris nog een lekkere bot en vervolgens rijden Boaz en ik door naar Oldenzaal. Mijn moeder is jarig en zo combineren we het ophalen van de andere kindjes met het vieren van haar verjaardag. Het is nog steeds zo heerlijk weer! Volgens mij kunnen we voor het eerst bijna de hele verjaardag buiten vieren! Pas wanneer de avond valt en de “grote mensen visite” komt, verhuizen we naar binnen om daar verder te vieren.

Woensdag

wolferienIk ben vrij! Midas en de baby’s natuurlijk ook! Boaz heeft zo’n drukke periode gehad en is zo moe dat ik school bel en hem ook een halve dag thuis houd. Het mag misschien niet, maar ik denk echt dat soms een dagje bijtanken beter is voor iedereen. Voor Boaz, maar ook voor zijn juf en zijn klasgenootjes. Ik laat hem lekker liggen en hij wordt pas om kwart over negen wakker. Laat, als je weet dat hij normaal al rond half acht wakker is! We gaan met z’n allen wandelen, speuren naar vogels, zoeken torretjes en spinnen in het bos, gaan op zoek naar mooie blaadjes en kastanjes en eikels en stenen en bloemen en hebben een heerlijke ochtend! Ik ben er echt van overtuigd dat zo’n spijbeldagje waardevoller is dan een halve ochtend met je suffe kop op school. Die middag krijg ik David, na heel lang overleg en gediscussieer, zo ver dat ik binnenkort een muur in de keuken roze mag schilderen! Ik kreeg onlangs twee hele grote posters in lijst van VisseVasse. Eén van deze posters wil ik dolgraag in de keuken hebben. Met daarachter een roze muur. in mijn hoofd is het super mooi! David zag het allemaal nog niet zo. Maar na lang zeuren krijg ik mijn zin! Hij heeft zelfs bij de bouwmarkt staaltjes uit gekozen zodat ik, bij daglicht, de beste kleur roze bij de poster kon uitzoeken! Wat een held! Stay tuned voor het eind resultaat!

vissevasse

Donderdag

David heeft een thuiswerkdag en dus hoeven we geen oppas voor de kindjes te regelen. Als ik thuis kom, vertelt hij mij dat ik een nieuwe telefoon uit mag zoeken! Nou moet je weten dat ik helemaal niet van de snufjes en hippe gadgets en super spiksplinternieuwe telefoons ben. Ik geef hem dus een vrijbrief om voor mij een telefoon uit te zoeken. Niet veel later komt hij met een mega grijns op zijn gezicht naar huis. Hij heeft voor mij een Sony Xperia XZ3 gekozen. Super lief natuurlijk, maar als ik het ding in mijn handen neem, heb ik het gevoel alsof ik een Ipad vast heb. Hij is zo groot! Ik kan niet eens met één hand een berichtje typen! De telefoon zit bomvol extra’s: rondlopend beeldscherm, een zijkant waar je tegen aan kunt tikken waardoor je in een nieuw menu komt, een vingerafdrukherkensysteem aan de achterkant. Ik snap er allemaal helemaal niets van en mis mijn oude, verrotte Iphone met crapy geluid en slechte batterij enorm! Die avond besluit ik nog dat ik niet eens een poging ga doen om aan het grote (mannelijke) ding te wennen. David mag mijn nieuwe toestel en ik houd mijn oude maar o zo geliefde róze Iphone!

Vrijdag

Zodra ik terug kom van werken, rijd ik langs Enschede zuid om kip en rompertjes te halen (combinatie waar je u tegen zegt), rijd ik snel door naar Hengelo om daar Boaz op te pikken, snel door naar een winkel om een verjaardagscadeautje te halen en dan door om Boaz af te zetten bij een kinderfeestje. Als ik daarna thuis kom plof ik op de bank. Kapot! Maar, geen tijd om kapot te zijn want wij gaan die middag “Op vakantie!” Er moeten koffers in gepakt worden, kip gebakken, baby’s gevoed, was weg geruimd, en de auto ingepakt.

Iets voor vijf zitten we, op Boaz na, allemaal in de auto. Boaz pikken we vervolgens op bij zijn feestje, dan snel langs de winkel voor luiers en voeding, nog een keertje terug naar huis om de kip uit de oven te halen, en dan eindelijk, om kwart over vijf, zijn we onderweg naar Duitsland. Bestemming Sassenberg! We komen om iets voor zeven aan en nadat we heerlijk hebben gegeten in het restaurant is het tijd om ons huisje te verkennen!

 

Zaterdag

We “slapen uit” tot half acht, gaan broodjes halen bij de bakker  en starten, zoals het op vakantie hoort, rustig op! Als we allemaal gevoed, gewassen en gekleed zijn rijden we naar een dorpje in de buurt. Ons doel: 10.000 stappen. We wandelen door het dorp, wandelen over een super leuke markt, wandelen door het park, over pleintjes door smalle steegjes en prachtige winkelstraten. Allemaal moe van het wandelen gaan we terug naar “huis”, waar we ons klaar maken voor een toffe optocht over de camping! Aan het einde van de dag staat de teller op 14.440 stappen. Missie geslaagd!

Zondag

Volgens de campingbaas kun je, bij een restaurantje aan de haven niet ver van de camping, heerlijk ontbijten. We wandelen daar met hongerige buikjes naar toe. De route is geweldig! Helemaal geen straf om ’s morgens vroeg al op zo’n plekje een frisse neus te mogen halen! Als we bij de haven aankomen blijkt dat je bij dat restaurantje inderdaad heerlijk kunt ontbijten, maar dan moet je wel reserveren. Het restaurant zit tot de nok toe vol! Jammer de bammer, we besluiten om terug te wandelen naar het huisje en dan ook maar meteen in te pakken en naar Twente te rijden. Voor de jongens hebben we nog een paar heerlijke verse broodjes van de bakker en voor de baby’s is het ondertussen alweer tijd voor de tweede fles. Die vier smikkelen hun ontbijtje in de auto op terwijl we richting huis rijden. We hebben zo genoten van onze mini vakantie maar het is ook wel heel fijn om weer thuis te zijn. Midas en ik kruipen in het grote bed om een dutje te doen. Zo’n vakantie is super vermoeiend! Om het weekend helemaal goed af te sluiten, gaan we nog naar de verjaardag van onze grote neef. Sweet sixteen party! En hoewel de jongens morgenvroeg nergens naar toe moeten “Herfstvakantie olé olé!” kakken we allemaal rond zeven uur in en gaan we toch eerder naar huis dan gepland!

 

Over onze mini vakantie lees je natuurlijk binnenkort een uitgebreide blog op www.wolferien.nl. En ook zal ik jullie van mijn keuken make over op de hoogte houden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *