tweeling zwangerschap

Bolle Babysbuik Update #24

Vandaag ben ik precies 35 weken zwanger! (35 mensen, vijfendertig!)

Een gemiddelde baby is nu ongeveer 45 centimeter lang en weegt rond de 2300 gram. De mijne zijn afgelopen week niet gemeten dus ik heb geen idee hoe mijn bollies het qua gewicht en lengte doen. De baby is helemaal af. Het enige wat nog volop in ontwikkeling is, zijn de hersenen. Deze enorme ontwikkeling gaat nog door tot lang na de geboorte. Verder kweekt de baby nu voornamelijk vetjes!

Afgelopen maandag moeten we ons weer melden bij de gynaecoloog. Geen uitgebreide echo deze keer, alleen even een snelle check. Eenmaal in gesprek met de gynaecoloog blijkt al snel dat we niet zo snel weer naar huis kunnen als we hadden gehoopt. Mijn bloeddruk is ten opzichte van vorige week een beetje gestegen (120/80) en dit in combinatie met vocht vraagt om een extra check, check, dubbel check. Ik mag daarom voordat we naar huis gaan nog even langs het lab om bloed en urine in te leveren. Bloed is geen probleem, maar nét voor het gesprek met de gynaecoloog ben ik nog naar het toilet geweest! En ik ben een van die weinige vrouwen die juist veel minder plast tijdens de zwangerschap. Fijne timing! Twee flesjes water later en tien minuten voordat het lab dicht gaat, weet ik nog net om genoeg urine in een potje te pissen! Victorie!

Om kwart over acht de volgende ochtend, word ik gebeld. De uitslagen van het bloed (ze hebben onder andere de lever gecheckt) zijn in orde maar er is wéér eiwit in de urine aangetroffen. Daarom mag ik opnieuw urine inleveren. De keer gaat het echter niet om een klein beetje in een klein potje. Ik mag 24 uur alle urine opvangen in een mega bokaal. Super tof! Dit moet om zwangerschapshypetensie (zwangerschapsvergiftiging) uit te sluiten en dat is natuurlijk wel erg belangrijk. Dus we plassen braaf een kannetje vol. De uitslag hiervan komt in de loop van de week en natuurlijk houd ik jullie hiervan weer op de hoogte!

Hoewel er een deken van rust over mij heen is gevallen sinds vorige week dé datum is besproken, heb ik wel regelmatig veel pijn. Afgelopen week was het zelfs zo erg dat ik, met gepaste spoed, mijn eigen vluchttas ook maar in heb gepakt voor het geval dat. Omdat de pijn hevig was, maar niet erger werd, heb ik ook nog even het huis een beetje aan kant gemaakt, een was gevouwen, tassen voor Boaz en Midas klaar gezet en een beetje opgeruimd. Tegen de tijd dat het huis netjes was en de tassen gepakt, was de pijn zo goed als verdwenen en toen ik even ging zitten voelde ik beide baby’s weer heerlijk bewegen. De pijn is die mate niet terug gekomen en ik probeer gewoon verder te genieten van de laatste weken. Maar ondanks dat ik me dus best “goed” voel, kom ik er tijdens het maken van een selfie achter dat ik er niet meer zo fris uitzie als ik gedacht had! Acht maanden lang twee kinderen groot laten groeien in je buik laat toch wel z’n sporen na! Alles voor het goede doel natuurlijk en al houd ik de rest van mijn leven wallen tot aan mijn enkels, dan zou dat het allemaal waard zijn, maar door zo’n stomme selfie werd ik wel even met mijn neus op de feiten gedrukt! En daar schrok ik wel een beetje van. Mocht je een tip voor een goede anti-rimpel, anti-hangvel, anti-wallen crème hebben: mail mij!

Deze week dus geen spoedje naar het ziekenhuis en de baby’s zitten er nog steeds lekker warm in, maar mijn tas staat nu wel klaar om mee gesleurd te worden! Ieder nadeel heeft z’n voordeel!

En zo puffen, waggelen, slapen we slecht, maar genieten we zo veel mogelijk weer een weekje verder. Week 35! Whoop!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *